(लेख मोठया स्वरुपात पाहण्यासाठी चित्रावर क्लिक करा..)

पूर्ण दिवसभर आणि रात्री उशिरा पर्यंत हेच दळण तमाम मराठी ( आणि काही हिंदी सुद्धा ) न्यूज चॅनल वर अखंडपणे चालू होतं.

—————————————————————–
टी.आर.पी. मंगता है भाय!
—————————————————————–
अख्खा महाराष्ट्र आज दुष्काळाच्या टकमक टोकावर उभा आहे, विदर्भातीलच नव्हे तर मराठवाडा-कोकण इतकेच काय कृषीसधन पश्चिम महाराष्ट्रातील शेतकर्‍यावर देखील या वर्षी आत्महत्या करण्याची पाळी येण्यासारखी स्थिती आहे. जुलै महिना संपत आला तरी राज्यातील तमाम धरणे कोरडी आहेत. पुढील वर्षात पिण्याच्या पाण्याचा प्रश्न बिकट होण्याची चिन्हे आहेत. त्याच बरोबर महागाईचा टी.आर.पी. गगनाला भिडला आहे. विविध घोटाळ्यांच्या आणि भ्रष्टाचाराच्या प्रकरणात सत्ताधारी आणि विरोधी एकमेकाशी संगनमत असल्यासारखे वागत आहेत. या सर्व बाबतीत आमचा मिडिया चिडीचुप आहे. कारण त्यात टी.आर.पी. नाही. राज-उद्धव कहाणीत मात्र टी.आर.पी. ला लागणारा सर्व मालमसाला आहे. अॅक्शन, इमोशन, मेलोड्रामा सर्वकाही म्हणूनच त्यांच्या किरकोळ कळीचे दिवसभर दळण. टी.आर.पी. मंगता है भाय!

——————————————————————–
स्क्रिप्ट, स्क्रीनप्ले, स्टोरीबोर्ड ,
डायलॉग एकदम झकास
——————————————————————–
त्या दिवशीची दो-भाई की कहाणी बॉलीवूड मधील मी मी म्हणणार्‍या मसाला फिल्म मेकर्सनी तोंडात बोटे घालावी अशीच होती. मिडीयाने देखील या आगामी “बीछडे मिले” कहाणीचा प्रोमो अगदी प्रामाणिक पणे दाखवला. सकाळी १० वाजता दवाखान्यात दाखल झालेला एक भाऊ दुपारी चार वाजता जणू काही झालेच नाही अशा थाटात ( एन्जिओग्राफ़ि?) करून बाहेर पडतो तेंव्हा तो अगदी मेकअप वगैरे केल्या सारखा फ्रेश दिसतो. आणि काही महिन्यापूर्वी एकमेकाची खाल्लेले घास मोजेपर्यंत खाली गेलेली आरोपांची पातळी विसरून दुसरा भाऊ त्याचा ड्रायव्हर होऊन त्याला घरापर्यंत सोडतो. दुसर्‍या भावाची बायको तर अगदी चाळीत राहणार्‍या सर्वसामान्य गृहिणी सारखी अक्षरश: सैरावैरा पळत दवाखान्यात येताना एका सीन मध्ये दिसते. इतका मेलोड्रामा मनमोहन देसाईना तरी सुचला असता का ?

——————————————————————————–
एक्स्ट्रा कलावंतांची कमाल
——————————————————————————–
या कहाणीत मनोहरपंत, रावते, राउत, गोरेबाई , नांदगावकर आदी एक्स्ट्रा कलावंतांची कामे देखील उत्तम वठली. त्यांना दिलेली वेळ आणि संवाद त्यांनी अतिशय जीव ओतून सादर केले. त्यातील खोटेपणा त्यांच्या देहबोलीतून जाणवत असला तरी मुळात कहाणीत दम असल्याने या किरकोळ त्रुटी झाकल्या गेल्या. त्यातही कहाणी पुढे काय वळण घेणार या बाबतीत या एक्स्ट्रा कलावंताना काहीही कल्पना नसल्याने पुढे मागे आपला रोल कापला जाऊ नये याची भीती त्या सर्वांच्या चेहर्‍यावर स्पष्ट दिसत होती. ( यात फक्त मनोहर पंत जरा गालातल्या गालात हसल्या सारखे वाटत होते )

————————————————————————
बाळासाहेब आजारी होते तेंव्हा कुठे होता राज ?
————————————————————————
कुणी असेही म्हणेल की मी वड्याचे तेल वांग्यावर नेत आहे किंवा राईचा पर्वत करून कल्पनेचे बंगले बांधत आहे. एक भाऊ आजारी पडला दुसरा भाऊ त्याला भेटायला गेला यात कसले आहे राजकारण? परंतु एक लक्षात घ्या जे राज ठाकरे बाळासाहेबांना आपले दैवत मानतात, ते दैवत गेल्या सात वर्षात अनेकवेळा लीलावतीत दाखल झाले तेंव्हा राज ठाकरे त्यांना भेटायला गेले नाही. ते उद्धवच्या बाबतीत अचानक एवढे हळवे का झाले ?

—————————————————————————–
पिक्चर अभी बाकी है
—————————————————————————–
अर्थात हा फक्त प्रोमो आहे. या प्रोमोच्या समाजात-कार्यकर्त्यात काय प्रतिक्रिया उमटतात हे आता पाहिले जाईल. आगामी विधानसभा निवडणुकीच्या अगदी तोंडावर एक होण्याचा निर्णय घेता येणार नाही अशा परिस्थितीत तिकीट वाटपाचे अनेक पेच निर्माण होतील. बंडखोरी माजेल. नियोजन करता येणार नाही. पुढील निवडणुकीत हिंदुत्व आणि मराठी हे दोन्हीही मुद्दे कुचकामी ठरतील अशा स्थितीत बाळासाहेबांना “विधान सभेवर भगवा फडकलेला दाखवून त्यांचा शेवटचा दिन गोड” करण्याची जबाबदारी दोन्ही भावांनी मजबुरीने म्हणा की अपरिहार्यता म्हणून म्हणा स्वीकारली आहे. अर्थात यातील अनेक उपकथानके अजून घडायची आहेत. ती जेव्हा उलगडतील तेंव्हा खरे कथानक समोर येयील. पिक्चर अभी बाकी है..

- रवींद्र तहकीक

मराठ्यांची संख्या
महाराष्ट्राच्या एकूण लोकसंख्येत मराठ्यांची टक्केवारी किती आहे याविषयी मतभेद आहेत. खुद्द मराठा समाज आपल्या समाजाची लोकसंख्या ६० टक्क्यांपेक्षा जास्त आहे असे मानतो, तर मराठाविरोधी मानसिकता असणारे लोक ही संख्या फारतर २२ टक्के असावी असे म्हणतात. ते काहीही असले तरी मराठा समाज इतर कुठल्याही समाजापेक्षा संख्येने जास्त आहे ही गोष्ट नक्की आहे. तो किमान ४० टक्के तरी असावा. भारताच्या कोणत्याही राज्यात लोकसंख्येचा एवढा मोठा भाग असणारा दूसरा समाज नसावा. मराठ्यांची ही मोठी संख्या हे त्यांचे सगळ्यात मोठे शक्तिस्थळ आहे. वर उल्लेख केलेल्या लेखकाने असे म्हटले होते की महाराष्ट्रातील माळी, धनगर आणि वंजारी हे समाज एकत्र आले तर त्यांची लोकसंख्या मराठ्यांच्यापेक्षा जास्त होते, त्यामुळे ते एकत्र आले तर महाराष्ट्रातून मराठ्यांची सत्ता जावू शकते. पण ही तर जर-तरची भाषा झाली. पहिली गोष्ट म्हणजे माळी, धनगर आणि वंजारी यांची एकत्रित संख्या मराठ्यांच्या पेक्षा जास्त असेल तर आणि आपण ती किमान ४५ टक्के आहे असे गृहीत धरले तर या चार समाजांची एकत्रित संख्या ८५ टक्के आहे असे मानावे लागेल. त्यात १२ टक्के मुस्लीम लोकसंख्या मिळवली की एकूण बेरीज ९७ टक्के होते. उरलेल्या तीन टक्के लोकसंख्येत ख्रिश्चन, जैन, बौद्ध, बौद्धेतर दलित, ब्राम्हण, लिंगायत, कुणबी, बलुतेदार जाती, आदिवासी आणि इतर शेकडो समूहांना बसवावे लागेल. याचाच अर्थ असा आहे की माळी, धनगर आणि वंजारी यांची एकत्रित संख्या फार मोठी आहे ही गोष्ट खोटी आहे.

आता राहिली गोष्ट माळी, धनगर आणि वंजारी यांनी एकत्रित येण्याची. भारतीय जातीव्यवस्थेचे स्वरूप बघितले तर अशा वेगवेगळ्या जाती एकत्र येवून राजकारण करतील ही गोष्ट अशक्य कोटीतील आहे. जिथे एकाच जातीच्या उपजाती एकत्र येण्याची मारामार, तिथे अशा वेगवेगळ्या जाती एकत्र कशा येणार? शिवाय एकगठ्ठा मराठा समाजाशी वेगेवगळ्या जातींनी एकत्र येवून स्पर्धा करणे आणि ती जिंकणे हेही अशक्यच आहे.

मराठ्यांचे नेटवर्क
मराठ्यांचे दुसरे मोठे शक्तीस्थळ म्हणजे त्यांचे जबरदस्त नेटवर्क. मराठा समाज महाराष्ट्राच्या प्रत्येक जिल्ह्यात, खेड्या-पाड्यांमध्ये मोठ्या संख्येने आहे. हा समाज एकमेकांशी साखळी पद्धतीने जोडला गेलेला आहे. या नेटवर्कचे प्रचंड फायदे या समाजाला राजकारणात आणि इतरही क्षेत्रात मिळत असतात. इतर समाज महाराष्ट्रभर पसरलेले नसल्याने त्यांचे ऑल महाराष्ट्र नेटवर्क तयार होवू शकत नाही. ज्यांचे होवू शकते त्यांची संख्या राजकारणाच्या दृष्टीने नगण्य आहे.

मराठ्यांची सत्तेची परंपरा
मराठा समाजाचे तिसरे मोठे शक्तिस्थळ म्हणजे त्यांना असलेली सत्तेची परंपरा. ही परंपरा अगदी छत्रपती शिवाजी महाराज यांच्या अगोदरपासून चालत आली आहे. या परंपरेमुळे मराठा समाजाला गावपातळीपासून देशपातळीपर्यंत सत्ता सांभाळण्याचा शेकडो वर्षांचा अनुभव मिळाला आहे. अर्थातच या अनुभवाचा फायदा त्यांना मिळत आला आहे. या परंपरेमुळे मराठा समाजाकडे सर्वांना सांभाळून घेण्याची वृत्ती आली आहे, नेत्यांकडे संयम, मोजके आणि नेमके बोलणे, धडाडी, लोकसंग्रह करण्याचे वृत्ती यासारखे अनेक गुण आले आहेत.

सहकार चळवळ
मराठा समाजाचे चौथे मोठे शक्तिस्थळ म्हणजे त्यांची सहकार चळवळ. या समाजाने सहकार चळवळ गावोगावी नेली. त्यांनी अनेक सहकारी बँका, सहकारी साखर कारखाने, पतसंस्था, दूध डेअर्‍या काढल्या. इतर समाज सहकारी क्षेत्रात मराठ्यांएवढे काम करू शकले नाहीत. याचा राजकीय फायदा मराठा समाजाला नेहमीच होत राहिला.

आज मराठा समाजावर उघडपणे किंवा कुजबूज मोहिमेतून टीका करणार्‍यांची संख्या वाढत चालली आहे. पण त्याचा फारसा कांही उपयोग होणार नाही. कारण मराठ्यांची ही शक्तीस्थळे त्यांना पुढील काळातही राजकीय फायदा देत रहाणार आहेत. शिवाय इतर कोणत्याही समाजाकडे अशी शक्तीस्थळे नाहीत आणि ती मिळवणे ही अशक्य कोटीतील गोष्ट आहे.

महाराष्ट्रातील कोणताही पक्ष मराठ्यांशिवाय चालू शकत नाही. ज्या पक्षात मराठ्यांना प्रतिनिधित्व नाही, त्यांची काय अवस्था आहे हे आपण पहातोच. (आठवले का, कोणते ते पक्ष?) दुसरीकडे राष्ट्रवादी काँग्रेस व काँग्रेस पक्षाला मराठाविरोधी लोक मराठ्यांचा पक्ष म्हणून संबोधतात, पण प्रत्यक्षात हे दोन्ही पक्ष सर्व समावेशक आहेत. मराठ्यांना त्यात जास्त प्रतिनिधित्व आहे असे दिसते, पण ते त्यांच्या लोकसंख्येतील टक्केवारीला अनुसरूनच आहे. या पक्षांचे नेते मराठा या जातीचे नेते नसून सगळ्यांचे नेते आहेत, याउलट इतर पक्षांचे नेते त्यांच्या जातीचे नेते असल्याप्रमाणे वागत असतात.

-महावीर सांगलीकर
( महाविचार या ब्लॉगवरून साभार )

तशीही शिवसेनेची स्थापना शिवरायांची बदनामी करण्याच्या छुप्या हेतूने झालेली होती. महाराजांची बदनामी करण्याची एकही शिवसेनेने गेल्या चार दशकांत सोडलेली नाही. जेम्स लेन प्रकरण घडविण्यामागे सेनेच्या इशार्‍यावर काम करणारी पिलावळ होती, हे आता लपून राहिलेले नाही. सेनेने या संपूर्ण प्रकरणात गप्प राहून महाराजांच्या बदनामीचा आनंद लुटला. संजय राऊत यांचे वर्णन तर नुसते “चाभरा” या विशेषणाने पूर्ण होऊ शकत नाही. त्यांच्यासाठी “चाभरा चाटू” हे विस्तारित विशेषण अधिक उपयोगी ठरेल.

दै. सामनामधून वायफळ आग ओकण्याचे काम सातत्याने करणार्‍या चाटूसाहेबांची लेखणी लेन प्रकरणात लुळी पांगळी का झाली होती? आज थोरले ठाकरे विकल झाले आहेत, परंतु लेन प्रकरणाच्या काळात चाटूसाहेबांची लेखनी थोरल्या ठाकर्‍यांपेक्षाही जास्त विकल झालेली होती. चाटूसाहेब, आपल्या लेखनीला तेव्हा अचानक असे घुर्रे का बरे आले? आज छत्रपती शिवाजी महाराज हयात असते, तर त्यांनी आधी या “चाभर्‍या चाटू”ला टकमक कड्यावरून फेकले असते. त्यानंतर ठाकर्‍यांचाही बंदोबस्त केला असता.

दोन शिवजयंत्या व दोन राज्याभिषेक सोहळे घडविण्याच्या पापामागील कुजका मेंदू याच “चाभर्‍या चाटू”चा आहे. शिवसेनेचे कार्यकारी सध्या चाटूसाहेबांच्याच सल्ल्याने कारभार हाकत आहेत. शिवजयंती आणि शिवराज्याभिषेक सोहळा तारखेऐवजी तिथीनुसार साजरा व्हावा, असा युक्तीवाद चाटूसाहेब सामनामधून सातत्याने करीत आहेत. पण सर्व ठाकर्‍यांचे वाढदिवस हा तारखेनुसार साजरे होतात. खूद्द “चाभर्‍या चाटू”चा वाढदिवसही तारखेनुसारच साजरा होतो. मग महाराजांची जयंती आणि राज्याभिषेक सोहळा तिथीनुसार का हवा? याचे उत्तर चाटूसाहेबांकडे आहे का?

बाळ ठाकरे यांनी चार दशकांपेक्षाही जास्त काळ महाराष्ट्रात दादागिरी केली. ती केवळ मराठ्यांच्या बळावर..! थोरल्या ठाकर्‍यांना या उपकारांची जाणही होती. दोन्ही चाभरे कार्यकारी मात्र हे उपकार विसरले आहेत. राज्यकर्त्यांनी जनतेचे उपकार विसरायचे नसतात. कारण जनतेमुळेच राजकारण्यांना भाजी भाकरी मिळत असते. शेवटी शेतावर पाळलेले कुत्रेही खाल्ल्या भाकरीला जागते, एवढे लक्षात ठेवले तरी पुरे.

-अनिता पाटील

येथे एक गोष्ट लक्षात ठेवली पाहिजे की, पुण्यातील ब्राम्हण हीच एक विकृती आहे. ब्राम्हणेतरांच्या यच्चयावत सर्व महापुरुषांची बदनामी करण्यात या लोकांना विकृत आनंद मिळतो. छत्रपती शिवराय आणि माँसाहेब जिजाऊंच्या बदनामीचे केंद्र पुण्यात, ब्राह्मण वसाहतींत होते. डॉ. आंबेडकरांच्या बदनामीचे केंद्रही येथेच आहे. ब्राम्हणेतर महापुरुषांच्या बदनामीसाठी पाठ्यपुस्तकांचा आधार घेण्यापर्यंत या विकृतांची मजल गेली आहे.

डॉ. सुहास पळशीकर एनएसीईआरटीचे सल्लागार होते. त्यांच्या जोडीला होते, डॉ. योगेंद्र यादव. हेच यादव अण्णा हजारे यांच्या आंदोलनात सक्रिय होते. अण्णांचे आणि आरएसएसचे संबंध असल्याचे अलिकडील आंदोलनाने स्पष्ट झाले आहे. अशा प्रकारे आंबेडकरांच्या बदनामीचे धागेदोरे सर्व बाजूंनी ब्राह्मणांनाच जाऊन भिडतात.

केंद्र सरकारच्या एनसीईआरटी अभ्यासक्रमातील राज्यशास्त्राच्या “इंडियन कॉन्स्टिट्यूशन अ‍ॅट वर्क” या पुस्तकात घटनेच्या निर्मितीप्रक्रियेसंदर्भात डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांचे ५० वर्षापुर्वीचे व्यंगचित्र छापले आहे. त्यावरून शुक्रवारी संसदेत गदारोळ झाल्यानंतर हे पुस्तक मागे घेण्याचा निर्णय घेण्यात आला. त्यानंतर एनसीईआरटीचे सल्लागार असलेल्या योगेंद्र यादव आणि डॉ. सुहास पळशीकर यांनी पदाचा राजीनामा दिला.

पुणे विद्यापीठाच्या राज्यशास्त्र विभागाचे विभागप्रमुख असलेल्या डॉ. सुहास पळशीकर यांच्या कार्यालयावर भीमसैनिकांनी हल्लाबोल केला. या हल्ल्यात पळशीकर यांच्या कार्यालयाचे तोडफोड करण्यात आली. यावेळी पळशीकर कार्यालयात नसल्याने त्यांना कोणतीही इजा पोहचलेली नाही. व्यंगचित्राच्या मुद्द्यावर भीमसैनिकांनी पळशीकर यांची भेट मागितल्यानंतर त्यांनी त्यांना चर्चेसाठी बोलावले होते. तीन कार्यकर्त्यांशी झालेल्या चर्चेनंतरही त्यांचे समाधान न झाल्याने त्यांनी हा हल्ला केला असल्याचे बोलले जात आहे.

डॉ. आंबेडकरांच्या बदनामीचे षडयंत्र उघडकीस आल्यानंतरही डॉ. पळशीकरांचा टारगटपणा कमी झालेला नाही. या पुस्तकातील आशय अतिशय चांगला आहे, असे निर्लज्ज उद्गार डॉ. पळशीकर यांनी काढले. महाराष्ट्र टाईम्सने त्यांची प्रतिक्रिया प्रसिद्ध केली आहे. त्यात डॉ. पळशीकर म्हणतात : “हे पुस्तक २००६ पासून शिकवले जात असून, त्यातील आशय चांगला असल्याची प्रतिक्रिया अभ्यासक आणि शिक्षणतज्ज्ञांनी यापूर्वी दिलेली आहे. आधीच्या पुस्तकांमधील निरस मजकुराऐवजी संवाद साधणारा आणि सचित्र मजकूर या पुस्तकात आहे. गांधीजी, डॉ.आंबेडकर आणि पंडित नेहरू या तत्कालीन प्रसिद्ध व्यक्तींची त्यावेळी काढल्या गेलेल्या अभिजात व्यंगचित्रांचा समावेश करण्यात आला आहे. आंबेडकर यांच्यावरील व्यंगचित्र वापरतानाही हाच दृष्टिकोन होता. आंबेडकरांचा अवमान करण्याचा कोणताही हेतू नाही. घटना तयार करण्याची प्रक्रिया कशी आहे याचा तपशील याच पुस्तकात देण्यात आला आहे. आंबेडकरांची भूमिकाही नंतरच्या पुस्तकात देण्यात आली आहे. राज्यशास्त्रातील ख्यातनाम तज्ज्ञांची मान्यता घेऊनच हे पुस्तक प्रसिद्ध करण्यात आले आहे.”

या पुस्तकाला ख्यातनाम तज्ज्ञांची मान्यता होती, असे डॉ. पळशीकर सांगतात. याचाच अर्थ या बदनामीच्या कटात आणखी अनेक जण सहभागी आहेत. हे इतर लोक कोण आहेत, याच शोध घेण्यासाठी डॉ. पळशीकरांची चौकशी होणे आवश्यक आहे. या कथित तज्ज्ञांनाही अटक व्हायला हवी.

अलिकडे काही दलित विद्वानांना ब्राह्मणांचा भारीच पुळका आलेला आहे. दलितांवरील भूतकाळातील अन्यायाला ब्राह्मणांना जबाबदार धरण्यात येऊ नये, असे या लोकांचे म्हणणे आहे. कार्टून प्रकरणाने अशा विद्वानांच्या डोळ्यांत झणझणीत अंजनच घातले आहे.

-अनिता पाटील

टीम अन्ना की इस बर्ताव की वजहसे कई सदस्य टीम अन्ना छोड़ने पर मजबूर हो गए. और छोड़नेवाले जबतक टीम में थे तबतक वे दुधसे धुले थे, टीम छोड़तेही उनपर भी भ्रष्टाचार का आरोप किया गया. टीम अन्ना की हिम्मत इतनी बढ़ गयी की वे लोकतंत्रकोही चेलेंज करने लगे. किसीभी बड़े-छोटे व्यक्तिने उनके मुद्दोसे असहमति दिखाई तो उसे अभ्यास करने का सुझाव दिया जाने लगा. मानो पूरी दुनिया के होनहार लोग टीम अन्ना में हो. हालही में भारत के पूर्व राष्ट्रपति डॉ. कलाम ने एक कार्यक्रम में “लोकपाल से केवल जेलें भरेगी” एसा वक्तव्य किया तो टीम अन्ना ने उनकोभी अभ्यास करने का सुझाव दिया. सब दुनिया जानती है की भ्रष्टाचार यह परिणाम है. इसका कारण यहाँ की भ्रष्ट व्यवस्था में है. कानून करनेसे कुछ नहीं होगा. इस व्यवस्था को ही बदलने की जरुरत है. भ्रष्टाचार की शुरुवात तो हम अपने घरसे करते है. छोटे बच्चोंपर संस्कार डालते है की भगवान को नारियल की रिश्वत दो तो वे परीक्षा में पास करते है, मन्नते पूरी करते है.

टीम अन्ना के लोकपाल के दायरे में एन.जी.ओ. ना होने की वजह अबतक सामने नहीं आई है. भारत सरकार के Ministry of Home Affairs के Foreigners Division की FCRA Wing के दस्तावेजों के अनुसार वित्तीय वर्ष 2008-09 तक देश में कार्यरत ऐसे NGO’s की संख्या 20088 थी, जिन्हें विदेशी सहायता प्राप्त करने की अनुमति भारत सरकार द्वारा प्रदान की जा चुकी थी. इन्हीं दस्तावेजों के अनुसार वित्तीय वर्ष 2006-07, 2007-08, 2008-09 के दौरान इन NGO’s को विदेशी सहायता के रुप में 31473.56 करोड़ रुपये प्राप्त हुये. इसके अतिरिक्त देश में लगभग 33 लाख NGO’s कार्यरत है. इनमें से अधिकांश NGO भ्रष्ट राजनेताओं, भ्रष्ट नौकरशाहों, भ्रष्ट सरकारी अधिकारियों, भ्रष्ट सरकारी कर्मचारियों के परिजनों, परिचितों और उनके दलालों के है. केन्द्र सरकार के विभिन्न विभागों के अतिरिक्त देश के सभी राज्यों की सरकारों द्वारा जन कल्याण हेतु इन NGO’s को आर्थिक मदद दी जाती है. एक अनुमान के अनुसार इन NGO’s को प्रतिवर्ष न्यूनतम लगभग 50,000.00 करोड़ रुपये देशी विदेशी सहायता के रुप में प्राप्त होते हैं.

शायद इतने बड़े पैमाने पर आ रहा पैसा इसका एक कारण हो सकता है. मेरा तो एक अनुमान यह भी है की कांग्रेसने ही टीम अन्ना को भ्रष्टाचार विरोधी आन्दोलन चलाने के लिए पैसा दिया हो. मराठा सेवा संघ, बामसेफ जैसे संगठन व्यवस्था परिवर्तन की लड़ाई लड़ रहे है. उनके जनजागरण की वजह से मराठा-बहुजनोंमे काफी जाग्रति निर्माण हुई है. और यहांकी ब्राम्हणी व्यवस्था के खिलाफ जनता में असंतोष निर्माण हुआ था. जिसको निकलने के लिए टीम अन्ना का प्रेशर रिलीजिंग वाल्व की तारा इस्तेमाल किया गया. कुछ भी हो लेकिन अब हमारी यह व्यवस्था परिवर्तन की लड़ाई जरी रहेगी. जबतक यह विषमतावादी व्यवस्था मिट नहीं जाती हम चैन की साँस नहीं लेंगे.

राष्ट्रपतींना निवृत्तीनंतर २ हजार स्क्वेयर फुट जागा देऊन बांधकाम करावे असे नियमात आहे पण हे सर्व नियम कायदे डावलून राष्ट्रपतीसाठी ५ एकर जागा दिली जात आहे. या कृत्याचा विरोध करणाऱ्या कर्नल सुरेश पाटील यांना भारत सरकारचे वरिष्ठ अधिकारी तसेच विकलेले पत्रकार त्रास देत आहेत. कर्नल सुरेश पाटील हे मुंबई येथे असताना अवैधपणे त्यांच्या घरात शिरून त्यांच्या पत्नी, सुन व मुलीला धमकावून त्रास दिला तसेच कोणतीही नोटीस किंवा पूर्व कल्पना न देता त्यांच्या घरात घुसून त्यांच्या घराची झडती घेतली.

तसेच Indian Express या काँग्रेसच्या दलाल पेपर मधील पत्रकार प्रणव कुलकर्णी याने कर्नल सुरेश पाटील घरी नसताना येऊन आतंकवादी पद्धतीने घरात शिरून कर्नल साहेबांच्या कुटुंबियांना त्रास दिला तसेच त्याने दिनांक १९ एप्रिल रोजी कर्नल साहेबांच्या विरुद्ध खोटी बातमी देऊन त्यांची बदनामी केली. कर्नल सुरेश पाटील यांना लष्कराने जे घर दिले आहे त्या घराच्या आवारात त्यांनी एका झाडाखाली पक्षांसाठी एक मचवा तयार करून त्यावर पाणी तसेच काही झाडांच्या कुंड्या लावल्या आहेत त्याला या पत्रकाराने आक्षेप घेतला आहे.

कर्नल सुरेश पाटील हे Justice For Jawan या संघटने मार्फत सैनिक आणि शहीद झालेल्या विधवांच्या साठी काम करतात. सैनिकांना घरे मिळावीत यासाठी ते अनेक आंदोलने करत आले आहेत. देशाची सुरक्षा करण्यासाठी सैनिक आपला जीव देतात आणि सरकार त्या शहीद झालेल्या सैनिकाच्या पत्नीला एक घर पण देऊ शकत नाही. यामुळे कर्नल साहेब सैनिकांच्या हक्कासाठी लढा देत आहेत. आता लष्करी जागेवर राष्ट्रपती भव्य दिव्य बंगला बांधत आहेत. सुमारे ५ एकर मध्ये हा बंगला बांधल्या जात आहे. कर्नल सुरेश पाटील यांनी या बंगल्याला विरोध केला आहे कारण हा बंगला सैनिकांच्या जागेवर बांधला जात तसेच या बंगल्याची जागा सैनिकांना आणि शहीद झालेल्या सैनिकाच्या विधवेला देण्यात यावी असी त्यांची प्रमुख मागणी आहे.

भारताच्या पहिल्या महिला राष्ट्रपती म्हणून प्रतिभा पाटील सर्वांना परिचित आहेत. त्या आपले सगळे अंग झाकून शालीनतेच्या नावाखाली मनुस्मृतीचे पालन करतात. त्यांना यात मोठा घरंदाजपणा वाटतो. प्रतिभा पाटीलांनी कधी या देशातील स्त्रियांच्या समस्यांवर बोलल्याचे ऐकिवात नाही. आणि आता काँग्रेसच्या कृपेने त्यांना सैनिकांच्या जागेवर घर मिळत आहे. त्यांना जर थोडीशीही सैनिकांची कणव असेल तर त्यांनी हि जागा लष्कराला परत करावी.

कर्नल सुरेश पाटील यांनी युद्धात आपले रक्त सांडवले त्यांनी आपल्या लष्करी सहकाऱ्यांना वाचवण्यासाठी बॉम्ब स्वतःच्या अंगावर झेलला. या देशासाठी त्यांनी आयुष्य वेचले आणि आज त्यांना या देशातील पत्रकार आणि सरकारी अधिकारी ते सैनिकांचा हक्क मागत आहेत म्हणून त्रास देत आहेत. आज कर्नल साहेबांना आपल्या पाठिंब्याची आवश्यकता आहे. सर्वांनी कर्नल साहेबांना पाठींबा देऊन या पोस्टला जास्तीतजास्त लोकांपर्यंत share करावे.

कर्नल सुरेश पाटील यांचा मोबाईल नंबर ०९३७१२०२८७५